ไม่มีอ้อมกอด

Now I am alone I could not see him. It feels awkward., I was very impressionable and finally. Everything in this world I’d take it., I will not hold it any longer. Just enough to be called and ready to share? Much to be called a sacrifice? I reached that point yet? I do not want anything from anyone else.

ตอนนี้ ฉันอยู่คนเดียว ฉันไม่สามารถมองเห็นคนรัก รู้สึกอึดอัดใจได้  . ฉันเป็นคนใจอ่อนมากและในที่สุด ทุกสิ่งทุกอย่างในโลกนี้ฉันยอมสละมันไปได้ . ฉันจะไม่ถืออะไรเอาไว้อีก. แค่ไหนถึงจะเรียกว่าพอและพร้อมจะแบ่งปัน ? เท่าไหร่ถึงจะเรียกว่ายอมเสียสละ ? ฉันเดินมาถึงจุดนั้นแล้วหรือยัง ? ฉันไม่ต้องการอะไรจากใครอีกแล้ว

image

image

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s