คำน้อยนิด

บางครั้งคำที่ดีๆ ก็ฟังดูไม่ไพเราะนัก เพราะคนรับเค้าไม่อยากได้ 
ข้าพเจ้าจะไม่ขอโทษคุณ เพราะคุณคิดว่า ข้าพเจ้าเอามาแกล้งพูดเล่น เมื่อเราอยากให้ใครซักคนฝันดี ข้าพเจ้าหมายความตามนั้นจริงๆ และเมื่อมันถูกกำหนดว่าไม่มีค่า ไม่สมควรบอกกับคุณ เพราะว่าคนรักคุณหวงห้าม เธอตั้งคำถามว่า ”ส่งมาอย่างนี้คิดอะไรหรือไม่” แล้วใครกันเป็นคนกำหนดที่จะห้ามใครต่อใครห้ามคิดถึง คนรักของคุณกำหนดได้หรือ ทำไมเล่า ข้าพเจ้าจึงถูกกำหนดไม่ให้มีสิทธิ์คิดถึงคุณได้ ขอบเขตอะไรที่กั้นไว้ ใครกำหนดสิทธิ์ของข้าพเจ้าไม่ให้บอกฝันดี ต่อให้คนรับเค้าไม่ได้อยากได้ยิน หรือแม้แต่รังเกียจ ปฏิเสธไม่อยากได้ ก็ไม่มีใครมีสิทธิ์ห้ามความรู้สึกดีๆของข้าพเจ้าได้ 
อะไรหรือที่ทำให้ข้าพเจ้าถูกต่อว่า เพียงเพราะมันเป็นคำที่ดี แต่ไม่มีแม้แต่สิทธิ์จะพูด คนที่คุณรักเท่านั้นหรือที่จะกล่าวคำๆนี้ได้ เพียงคนเดียว ใครซักคนหนึ่งที่ไม่ได้คาดหวังอะไร มากมายนัก ไม่มีสิทธิ์มอบให้คุณ ใช่หรือไม่ เพียงเพราะเธอเป็นคนอื่นที่คุณไม่ได้รัก ก็ต้องฟังคำห้ามจากคนรักของคุณ ใช่หรือไม่ 
ตัวข้าพเจ้าไม่ได้เอามากล่าวหยอกเล่น แต่ข้าพเจ้าหมายความอย่างนั้นจริงๆ ข้าพเจ้าจะสามารถรู้หรือไม่ว่าชีวิตส่วนตัวของคุณได้ผูกไว้กับเธออย่างแน่นหนา ถึงเพียงนี้ แม้แต่การดำเนินชีวิตไปข้างหน้าทางการงาน คุณก็จะหยุดมันลงเพียงเพราะเธอเข้าใจในแบบของเธอ คุณเห็นคนอื่นเป็นใครกัน คุณห้ามคนอื่นไม่ให้รู้สึกได้มั้ย คุณรับรู้แต่เพียงความยุ่งยากของตัวเอง คุณเห็นตัวเองร้องไห้เป็นคนเดียว คุณไม่รู้ว่าข้าพเจ้าก็ร้องไห้เป็น 
หลังจากวางสาย ในความคิดของคุณคงไม่ได้คิดว่าข้าพเจ้าจะเป็นเช่นไร 
บางสิ่งที่แสนดี แค่คุณไม่รับไว้มันก็เจ็บมากพอดู เมื่อได้ยินว่าคุณอนุญาต ให้เธอเหยียบย่ำมันได้ เพราะเธอถือสิทธิ์เป็นคนรักของคุณ ข้าพเจ้าผิดมากขนาดนั้นหรือ ข้าพเจ้าไม่ร้องไห้เลยใช่มั้ย ข้าพเจ้าไม่มีสิทธิ์คิดใช่มั้ย เพราะหน้าที่ ความรับผิดชอบ อายุและเวลา มันคือเงื่อนไขที่คุณคิดว่า ไม่มีทางเป็นไปได้ หากคิดจะแกล้งเล่น ข้าพเจ้าคงไม่ป่วยในเช้าวันถัดมา ด้วยความดันเลือดต่ำ 
ถูกของคุณ เราไม่รู้จักกัน ไม่มีความเป็นไปได้ว่าจะคิดผูกพัน ต่อให้คุณมองเห็นข้าพเจ้าเป็นเพียงอากาศ แต่คุณหรือเธอก็ไม่มีสิทธิ์ห้ามความรู้สึกของข้าพเจ้าได้ ต่อจากนี้เราจะมองไม่เห็นกันและกัน อย่าห้ามคนอื่นเพียงเพราะคุณมีเพียงสองคนบนโลกนี้ อยากคิด อยากต่อว่าอะไรอีกก็แล้วแต่ใจ แต่เรื่องนี้ นอกจากคุณจะคิดว่าตัวเองเดือดร้อนอยู่ฝ่ายเดียว แต่ข้าพเจ้าร้องไห้อยู่คนเดียวเช่นกัน คุณทำให้มีน้ำตานั้น เราเสมอกัน กรุณาอย่ามีน้ำเสียงอย่างนั้น เพราะข้าพเจ้าไม่ได้แกล้งหยอก อยากตอบเธอไปเหลือเกิน ว่าคิดอะไรหรือไม่ อยากตอบว่าคิด หากแต่ จะตอบไปเพื่ออะไร แค่นี้ก็เจ็บไม่ใช่น้อย 

คุณคงคาดไม่ถึง ไม่คาดคิดในสิ่งที่ข้าพเจ้าคิดอยู่ เพราะอะไรจึงต่อว่าความรู้สึกของคนอื่นว่าไม่มีค่า ทำอย่างกับว่าคำดีๆเพียงน้อยนิดจะทำให้อะไรเปลี่ยนแปลงได้ จริงอยู่ที่ข้าพเจ้าผิด แต่มันผิดมากขนาดไหนกันหรือ ผิดขนาดไหนกัน


Posted by Wordmobi

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s