สายน้ำถึงสายลม

ถึงคุณ คนที่ผมรัก
ถึงแม้ความรู้สึกที่แท้จริง ผมอยากจะเขียนจดหมายและส่งให้ถึงมือคุณ แต่วันนี้ผมไม่อยู่ในฐานะที่จะทำแบบนั้นได้อีก จดหมายในวันนี้ ผมจึงได้แต่เขียนอ้างอิงถึงคุณในพื้นที่ส่วนตัวของผม และส่งผ่านไปกับสายลมเท่านั้น
คนสวยของผม ก่อนที่ผมจะลงมือเขียนจดหมายฉบับนี้ ผมยอมรับว่าผมกลัว …..กลัวมากว่าคุณจะได้รับ พอๆกับอยากเขียนมากๆ เช่นกัน เพราะมันอาจมีเรื่องผิดพลาดได้ ผมตรวจสอบการ ”setting” เท่าที่จะทำได้ แต่ผมไม่แน่ใจเลย อยากโทรถามคุณให้แน่ใจว่าไม่ได้มีสัญญาณบอก นอกจากคุณจะเข้ามาอ่านเอง ซึ่งแทบจะเป็นไปไม่ได้ แต่ผมก็ไม่กล้าถาม จดหมายของผม มันจะต้องไม่ถึงมือคุณ

คนดีครับ ผมไม่มีเจตนาจะทำให้ใครต้องเกลียดคุณ จะไม่มีใครเกลียดคุณ ผมขอโทษ ขอโทษที่ผมไม่ได้บอกอะไรกับคุณหลายอย่าง รวมทั้งเรื่องลูก แต่ผมพยายามจะบอกคุณ เพราะผมไม่รู้จะบอกใคร แต่เมื่อติดต่อคุณไม่ได้ ผมจึงเลือกที่จะร้องไห้ ให้เงียบที่สุดแทน แพทย์บอกว่า ยังเรียกว่าทารกไม่ได้ ควรเรียกว่าเนื้อเยื่อที่ฝังผิดตำแหน่ง ในวันที่ผมกลัวมาก มากมายอย่างที่ไม่เคยกลัวอะไรอย่างนี้มาก่อน กลัวที่สุด ทั้งๆที่คุณควรเป็นคนๆเดียวที่ผมควรบอก แต่ผมทำไม่ได้ เพราะคุณเศร้ามาก น้ำเสียงคุณเรียบนิ่ง แต่อึดอัดสั่นไหว ทำไมคุณเศร้าถึงปานนั้น สิ่งที่ผมได้บอกไปในวันนั้น ก็เพียงแค่ขอให้คัณรักษาสัญญากับผม ว่าคุณจะต้องมีความสุขให้มากที่สุด ให้สมกับที่ผมยอมตายในวันนั้น ผมพูดไม่ออก คุณดูเศร้าซะจน ผมทนไม่ได้ ขอโทษนะครับ ผมต่างหากที่ควรเป็นคนขอโทษคุณ

จดหมายของผม สายน้ำ ส่งถึงคุณครับ สายลม ”สายลมที่ผมรัก”

Posted by Wordmobi

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s