หัวใจที่เต้นช้า

22 มีนาคม 2553

ยังหัวค่ำอยู่  เวลายังเดินทางไปเรื่อยๆ  หากแต่วันนี้  ข้าพเจ้ากลับรู้สึกว่า  เวลาเดินทางช้ากว่าทุกวัน  ทั้งที่โลกของความจริง  เจ้าเวลา คนดี  ยังคงเดินทางด้วยช่วงห่างของลมหายใจที่เท่าๆกัน  อยู่นั่นเอง  อาจเพียงในโลกแห่งความฝันของข้าพเจ้าเท่านั้น  ที่รู้สึกว่า  เวลาเดินอ้อยอิ่ง เสียเหลือเกิน  ข้าพเจ้ากำลังนั่งอยู่บนเก้าอี้พับ บุด้วยผ้านวม สีส้มสด  เก้าอี้ตัวนี้  ตัวเล็กจัง  ฐานที่นั่งเล็กกว่าก้นข้าพเจ้า เสียอีก  ^^ แต่ก็นั่งสบาย  วันนี้  … ณ นาทีนี้  ข้าพเจ้าค่อยๆผ่อนลมหายใจออก ช้าๆ  ทำให้พุงกลมๆของตัวเอง  กระเพื่อม ขึ้นลง  ช้าๆด้วยเช่นกัน   ข้าพเจ้าปิดเปลือกตาทั้งสองข้างลง  คอยสดับฟังเสียงเพลง  ที่เปิดคลออยู่ภายในห้องเล็กๆ เพียง เบาๆ 

ขณะนี้ ” เพลง คนที่รออยู่ ” กำลังบรรเลงอยู่  ท่วงทำนอง ชวนให้สดใสและรื่นรมย์  ข้าพเจ้าชอบฟัง มันยิ่งทำให้รู้สึกว่า หัวใจกำลังพองโต อย่างกับมีความรัก  แม้นว่าช่วงเวลาที่ผ่านเลือนเคลื่อนไป  จะมีความรู้สึกมากมายเกิดขึ้น  มีความเข้าใจ และความไม่เข้าใจ  เกิดขึ้นในระหว่างทาง  กว่าจะเดินมาถึงวันนี้ได้  แต่ข้าพเจ้าสำนึกรู้เสมอ  ว่าความหอมหวานของชีวิต  อยู่ในกำมือของตัวเอง  กลางปีที่แล้ว ข้าพเจ้าเสียความมั่นใจไปไม่น้อย  สูญเสียความคิดที่งดงาม บางส่วนไป  และสับสนอย่างเหลือเกิน  ว่าสิ่งที่ตนเอง  เลือก ปฏิบัติ  มันเรียกว่า ” งดงาม ” ได้หรือไม่ 

บนโลกใบเดียวกัน  มีหลายล้านคนที่ต่างก็ มีความคิดที่ต่างกัน  แต่ละคนอาจจะมองโลกไม่เท่ากัน  อาจรู้สึก กับบางสิ่งที่มากระทบหัวใจว่า งดงาม หรือ ไม่งดงาม  ไม่มีใครบังคับให้ใครรู้สึกงดงามไปในทุกสิ่งได้  การโกหก  ปั้นแต่งเรื่อง  ไม่ว่าจะงดงามเพียงใด  มันก็ยังเป็นเรื่องโกหกอยู่อย่างนั้น  เพราะมันไม่ใช่เรื่องจริง 

ข้าพเจ้าก้มลงเก็บความทรงจำที่แตกกระจาย  มากอดไว้กับอก  และร้องไห้อยู่นาน  กว่าที่จะคลายอ้อมกอดของตัวเอง  แล้วค่อยๆปะติดปะต่อ  เศษชิ้นความทรงจำเข้าด้วยกัน  อย่างเบามือ ด้วยเกรงว่า ชิ้นส่วนที่แตกร้าว จะเปราะบางและอาจแตกยับไปกับมือตนเองได้ 

ในเวลาที่เรา  พยายามรวบรวมความงดงามทั้งหมดในหัวใจ  สร้างของขวัญชิ้นหนึ่งขึ้นมา  มันเป็นเพียงของขวัญธรรมดา  ที่ถ้าคนมีฝีมือประดิดประดอยซักหน่อย  ก็ย่อมสามารถทำได้ไม่ยาก  แต่ข้าพเจ้า มีความสุขมากเหลือเกิน  ในยามที่ได้เลือกกระดาษห่อ  เลือกริบบิ้น  เลือกเชือกหลากสี  เลือกดอกไม้ประดิษฐ์  และคำอวยพร  และสร้างมันขึ้นมาด้วยหัวใจ  ทุกกระเบียดนิ้วของ ของขวัญ  เต็มไปด้วยหัวใจของข้าพเจ้า  เพียงเพื่อ  ในยามที่ของขวัญนี้ ส่งถึงมือผู้รับ  เสี้ยววินาทีเดียวเท่านั้น  ที่ใครคนหนึ่งได้เปิดมันออกดู  และเค้าจะยิ้มกับมันได้บ้าง  ถึงแม้จะเป็นช่างเวลาสั้นๆ  และแม้แต่นาทีต่อไปหลังจากนั้น  มันจะไม่มีค่าอีกแล้วก็ตาม  ข้าพเจ้าก็บอกตัวเองเอาไว้ว่า  ข้าพเจ้าจะควบคุมความรู้สึกของตัวเองให้ดีที่สุด  และจะหยุดความคาดหวัง เอาไว้เพียงเท่านั้น 

ณ เวลานั้น ข้าพเจ้าเตือนตัวเองแล้วว่า  จะไม่เสียใจกับทุกสิ่งที่ได้ตัดสินใจทำลงไป  แล้ววันนี้  ข้าพเจ้าจะมานั่งเสียใจ เอาอะไร  แม้นจะถูกด่าว่า  ข้าพเจ้าก็ได้เตรียมใจเอาไว้แล้วไม่ใช่หรือ  ข้าพเจ้ายังจำความรู้สึกในวันนั้นได้ดี  มันมีสัดส่วนของความสุขอยู่มากมาย  ได้ยิ้มกับตัวเองในยามที่ได้ลงมือเลือกสรรสิ่งที่คิดว่าดีที่สุด ให้กับคนที่เราหลงรัก  มันอบอุ่นเมื่อได้รู้ว่า  ช่วงเวลาดีๆเล็กน้อย ยังพอเกิดได้บ้าง  ข้าพเจ้ารู้ตัวเองดี  รู้อย่างแน่แท้ หนักแน่น  ว่าต้องใส่หัวใจเข้าไปทั้งดวงเลยทีเดียว  กว่าจะได้รอยยิ้มหวานๆนั้นมา  เมื่อเทียบกับหลายคนที่สำคัญ  เค้าเสาะหาความสุขมามอบให้ได้ไม่ยากเลย 

ข้าพเจ้าเป็นเพียงคนธรรมดา  ที่ไม่อาจกล่าวอ้าง ว่าสำคัญใดๆ  แค่รอยยิ้มเล็กๆ  ก็ต้องทำจนสุดหัวใจ  จนสุดเรี่ยวแรงกำลัง  แต่ในวันนี้  ข้าพเจ้าไม่เหนื่อยเลย  ไม่เหนื่อยแม้ซักนิด  และไม่หวาดกลัวเลยแม้แต่น้อย  แม้ว่าข้าพเจ้าจะสูญเสียเค้าไปจากชีวิตแล้วก็ตาม  ข้าพเจ้าจะไม่มีวันหวาดกลัวกับแรงลมของความเหงา  แม้ว่าต่อไปในวันข้างหน้า  จะไม่มีแม้แต่คำทักทายใดๆ  ข้าพเจ้าก็สุขที่สุดแล้ว  ที่ได้ตัดสินใจทำมันลงไป  มันทำให้ข้าพเจ้าได้รู้ว่า  ถ้าไม่ยอมกระโดดลงสู่ทะเลลึก  ข้าพเจ้าก็ไม่มีวันได้เห็นปะการัง  และไม่มีวันจะได้รู้ว่าความรักอย่างที่สุดนั้นเป็นเช่นไร 

เรื่องราวนั้น มีทั้งถูกและผิด  ข้าพเจ้าเอนหลังไปกับพนักพิงของเก้าอี้สีส้ม  และผ่อนลมหายใจอีกครั้ง  รู้สึกว่าหัวใจของตัวเองเต้นช้าลงเล็กน้อย  แต่มันไม่เคยหยุดเต้น  ข้าพเจ้ายังมีชีวิตอยู่ และชีวิตเดียวกันนี้ยังหอมหวานมากมาย  ยิ้ม หัวเราะ ร้องไห้ได้ ไปตามกาลเวลา  มีหัวใจที่เต้นช้า  มีอากาศให้หายใจ  มีดอกไม้บานให้ยิ้มรับ  มีลมขับขานให้สดับได้ยินเสียง  ข้าพเจ้ามีแล้ว ทุกสิ่ง 

และในหัวใจที่เต้นช้า  ข้าพเจ้ามี ” ความรัก ” อยู่ในนั้น

Posted in ไม่มีหมวดหมู่.

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s