โลกของเธอ

 

เกือบเที่ยง
          หลับตาลง เหมือนจะบอกให้ตัวเอง พักสายตา เสียบ้าง หลังจากที่ตลอดทั้งสัปดาห์นี้ ใช้สายตาในการมองจอคอมพิวเตอร์มากเกินไป ไม่ว่าจะเป็นเรื่องงาน หรือเรื่องอัพเดทบอร์ด

         รู้สึกถึงไอร้อนๆ ในลูกกะตาทั้งสองข้าง ไม่ได้อิจฉาตาร้อนใครนะ ( เอ๊ะ หรือว่าเป็น ) แต่ความร้อนที่เกิดขึ้น น่าจะเป็นอาการครั่นเนื้อครั่นตัว
คล้ายจะเป็นไข้มากกว่า

        เป็นอีกช่วงหนึ่งของความรู้สึก ที่ตัวเองไม่ค่อยชอบตัวเองเลย ว่าง่ายๆ เกลียดความนึกคิดของตัวเองในตอนนี้เข้าไส้ ทำไม ชอบปล่อยให้
เกิดกำแพงทิฐิ สูงๆในใจ เลยอยากได้บันไดยาวๆ

          หรืออาจจะต้องนั่งทบทวนเป็นข้อๆ ว่าเกิดอารมณ์อะไรบ้างในช่วงนี้ ไม่รู้สึกอยากส่งเสริม หรืออีกความหมายหนึ่ง น่าจะหมายความได้ว่า * อย่าเพิ่งไปไหนได้ไหม * ทั้งๆที่ใครๆรอบๆข้าง ต่างส่งเสริม และเป็นกำลังใจให้เค้าโดยตลอด บ้างก้อเชียร์ให้ทำเต็มที่ บ้างก้อลุ้นให้เจอสิ่งดีๆ และอีกตั้งหลายอย่าง แต่เรากลับไม่อยากส่งเสริมอะไรเลย ซึ่งความจริงแล้ว มันมีสิ่งที่ควรทำอยู่ สิ่งที่ความสัมพันธ์ระดับนี้ กำหนดให้ควรทำ * โชคดี , รักษาตัว , สู้ๆ , ดูแลตัวเอง * น่าจะประมาณนี้เห็นจะได้ มันคือสิ่งที่ควรทำ และควรที่จะรู้สึก แต่….เราคิดว่า เราน่าจะยอมรับกับตัวเองดีกว่า ว่ามีความรู้สึกแย่ๆแบบนี้ปะปนมาด้วย ก้อแค่เป็นการยอมรับกับตัวเอง เหมือนคุยกับตัวเอง และเมื่อคุยแล้ว หัวใจไม่มีข้อโต้แย้ง ก้อเรามันแย่อย่างนั้นจริงๆนี่นา …. ซักพักความคิดดีๆ น่าจะตามมาติดๆ

          อยากหยิบกุญแจที่มีทั้งหมด ทั้ง 5 ดอก ไขห้องหัวใจ ….. มันเป็นความอยากที่ยากหยุดยั้ง แต่เราคิดหนักทุกครั้งที่หยิบใช้มัน กุญแจแต่ละดอก มีความสามารถไขประตูแต่ละห้องได้แตกต่างกัน บางดอกไขได้ถึงแค่เปิดเจอเพียงสวนหน้าบ้าน แต่บางดอกไขได้ถึงห้องรับแขก บางดอกแค่ห้องหนังสือ บางดอกอาจถึงประตูใจ แต่เรา….ก้อยังรักและอยากเคารพในโลกส่วนตัวของเค้าอยู่ จึงเป็นเรื่องหนักหนาสาหัส สำหรับการหยิบใช้กุญแจเหล่านั้น เค้าหยิบยื่นกุญแจให้อย่างเสียมิได้ อาจเป็นเพราะเราเอ่ยปากขอ เค้าจึงยอมให้มา หรือ … ควรหยุดขออะไรต่อมิอะไร จากเค้าเสียที เพราะความดีความชอบของเค้ายังดีกับเราอยู่มาก อย่างน้อย เค้าก้อวางตัวกับเราได้อย่างเหมาะสม เราควร…ที่จะเคารพโลกส่วนตัวของเค้าด้วย

          ควรปล่อยให้เป็นแค่ความคิดถึง ความสัมพันธ์บางระดับ มีขอบเขตขัณฑสีมาที่สวยงาม บางครั้งการก้าวล้ำเข้าไปเป็นครั้งที่สอง หรือที่สาม หรือหลายๆครั้ง จนน่ารำคาญใจ อาจทำให้ความห่างไกลใกล้เข้ามา หรือเราอาจจะต้องยอมพลาด เพื่อคงความทรงจำดีๆไว้ ณ แค่เส้นสิ้นสุดนั้น ควรเป็นอย่างมาก….หรือเปล่า ที่ควรก้าวถอยหลังมาหนึ่งก้าว เพื่อมองเค้าได้ชัดเจนขึ้น * อยากเจอเค้าอีกครั้ง , อยากรู้จักให้มากกว่านี้ , อยากได้ยินเสียงหัวเราะ , อยากเห็นสายตา ที่เหมือนกำลังใช้ความคิดอยู่ตลอดเวลา , อยากอวยพรให้ฝันดีก่อนนอน , อยากขอถ่ายรูปคู่ด้วยกันซักครั้ง , อยากคุยด้วย , ฯลฯ และอีกมากมาย ที่นับไม่ถ้วน …. ปล่อย และอนุญาตตัวเอง ให้คิดถึงก้อพอนะ เพราะเราเองก้อไม่อาจรู้ว่าจะเจอเค้าได้ตอนไหน ไม่รู้จริงๆ สูดลมหายใจเข้าลึกๆ แล้วเอามือขวามาวางทาบไว้บนหน้าอกข้างซ้าย …. ไม่รู้หรอกว่าเค้าอยู่ที่ไหนในโลกแห่งความจริง แต่เค้าอยู่ข้างในนี้ อยู่ในใจ ไม่เจอก้อไม่เป็นไร นี่นา จะลองสัญญิงสัญญากับตัวเองไว้…. ว่าจะไม่ก้าวล้ำเข้าไปในโลกส่วนตัวของใคร และจะพยายามบอกตัวเองว่า … ไม่เป็นไร … ไม่น่าจะเป็นไร ” เค้าคงกำลังยุ่งๆ ” เราก้ออยู่บนเส้นขนานของเราต่อไป….

          เราเข้าใจดี ว่าโลกย่อมมีการเปลี่ยนแปลง ไม่ว่าจะเปลี่ยนแปลงไปในทางที่ดีหรือร้าย มันเป็นหน้าที่ของเราที่จะต้องทำใจยอมรับให้ได้ เหมือนหนังสือเล่มหนึ่งเคยบอกไว้ แย่จริงๆ ตรงที่จำไม่ได้ว่าหนังสือเล่มไหน * หัวใจน่ะไหวได้เสมอ แต่ชีวิตน่ะ ไม่ใช่ * น่าจะเป็นประโยคของนางเอกในเรื่องคุยกับตัวเอง เมื่อยังรักที่จะเคารพโลกส่วนตัวของเค้า เราก้อน่าจะเก็บเค้าเอาไว้แค่ในใจได้ ไม่ใช่เรื่องที่เค้าจะต้องเกิดมารับรู้ทุกสิ่งทุกอย่างในใจของเรา เสียเมื่อไหร่ ไม่จำเป็นที่คนๆหนึ่งจะต้องรู้ว่ามีใครคิดถึง แม้ว่าเค้าจะไม่รับรู้อะไร แต่ความคิดถึงนั้นมันก้อยังเป็นของเราอยู่ เราคิดถึงเค้าได้อย่างไม่จำกัดอยู่แล้ว แล้วเจอกันนะ ถ้าโชคชะตายังใจดีกับเราบ้าง เราคงได้มีโอกาสไขกุญแจซักดอกเข้าไปในประตูใจของเธอ และได้รับกียรติแชร์ความรู้สึก ไม่ว่าจะเป็นความสุขหรือความทุกข์ ให้เรารับมันไว้แทนเธออีกครึ่งหนึ่ง จะได้หรือไม่…? คนดี

(แสนอบอุ่น)

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s