“รักเธอเท่าฟ้า”

                ข้าพเจ้าเป็นใครหรือ ? ข้าพเจ้าเป็นแค่ผู้หญิงลูกทุ่งคนหนึ่ง เท่านั้น ปกติช่วงเวลาเดือนนี้เป็นช่วงออกพรรษา วัดแถวบ้านจะมีงานรื่นเริงครึกครื้น เป็นช่วงเวลาที่ข้าพเจ้าได้เสพศิลปะ และวิถีชีวิตง่ายๆ ความรู้สึกง่ายๆ ไม่ซับซ้อน ค่ำนี้ ข้าพเจ้าออกมานั่งเล่นที่ริมระเบียงห้อง ลมอ่อนๆโชยพัดมาพอให้เย็นใจ ในห้องนั้นช่างอ้าวเหลือเกิน อ้าว..อากาศ และอึดอัดเป็นบางครั้ง

               ทำไมข้าพเจ้าถึงบอกว่า ตัวเองเป็นลูกทุ่งสาว โดยส่วนตัวข้าพเจ้าชอบฟังเพลงลูกทุ่งมาก บางเพลง ซื่อสัตย์ และไพเราะจนต้องร้องไห้ ถึงแม้ว่าเพลงหลากหลายแบบที่ถูกเขียนขึ้นและเรียบเรียงอย่างไพเราะเป็นลักษณะเฉพาะ เป็น ร็อค เป็น อินดี้ เป็น อัลเตอร์ฯ แต่ในบางช่วงเวลาที่โคตรเศร้า โคตรเหงา ทั้งๆที่มีแต่คนรายล้อม ข้าพเจ้ากลับพบว่า เพลงลูกทุ่งเพลงหนึ่ง ทำให้หัวใจของตัวเอง แข็งแรงขึ้นได้อย่างน่าประหลาดใจ จริงอยู่ ข้าพเจ้าเคยไปทำงานต่างบ้านต่างเมืองบ้าง อาจจะสื่อสารภาษาต่างประเทศได้บ้าง แต่แปลกใจตัวเองเหมือนกันว่าทำไมฟังเพลงสากลไม่ติดหูเอาซะเลย

              ลูกทุ่งเสียอีกที่มันบอกความเป็นตัวตนของข้าพเจ้าได้อย่างชัดเจน ข้าพเจ้าเป็นคนบ้านนอก สำราญใจทุกครั้งที่นั่งรถไฟกลับบ้าน และอมยิ้มไปตลอดทางถ้ามีใครเปิดเพลงลูกทุ่งน่ารักซักเพลงให้ฟัง ข้าพเจ้าไม่ใช่ “ ฤดูที่เปลี่ยนแปลง “ ไม่ใช่ “ลมหายใจ “ ไม่ใช่ “ นิทานหิ่งห้อย” ไม่ใช่ “เธอหมุนรอบตัวฉัน ฉันหมุนรอบตัวเธอ “ ถึงแม้จะเคยฟัง เคยร้องตาม และเคยหลงรัก แต่ตัวตนของข้าพเจ้า คือ “ รักเธอเท่าฟ้า “

“ฉันรักเธอเท่าฟ้า
ปรารถนาเธอยิ่งสิ่งใด
แม้เธอจะเป็นเดนใคร
เธอเป็นเช่นไร ฉันก็ไม่พะวง
ฉันรักเธอยิ่งนัก
สุดจะรักภักดี มั่นคง
ขอเพียงเธอใฝ่พะวง
อย่าปล่อยให้หลง
เสน่ห์ นานา “

                 ตอนนี้ใกล้จะเที่ยงคืนเข้าไปทุกที ข้าพเจ้าหยิบเพลงนี้ขึ้นมาเปิดอีกครั้ง แล้วร้องคลอตามไปเบาๆ เนื้อหา ท่วงทำนอง ซื่อสัตย์ อ่อนโยน มันงดงามในตัวของมันแล้ว เฉกเช่นเดียวกัน ข้าพเจ้าไม่ได้วิเศษ มากมายอะไรเลย ข้าพเจ้าแสนจะธรรมดา เหมือนเพลงๆนี้ ข้าพเจ้าหลับตาลงช้าๆ น้ำตาชื้นอยู่ที่ขอบตาทั้งสองข้าง ใครก็แล้วแต่จะมองเห็นและสัมผัสตัวตนของข้าพเจ้าอย่างไร ก็ได้แต่ปล่อยให้เป็นสิทธิ์ของเค้าเอง ข้าพเจ้าก็แค่คนลูกทุ่ง กินอยู่อย่างไรได้ทั้งนั้น ถึงจะเกี่ยวข้าวไม่เก่ง เหมือนที่ยายเคยสอน แต่ข้าพเจ้าขี้ควายได้ไม่แพ้สาวบ้านนอกคนไหน ข้าพเจ้าก็เป็นอย่างนี้เอง กลับชอบที่ตัวตนเป็นแบบนี้ แต่จะบังคับใครให้ชอบได้นั้นคงแสนยาก ในนาทีนี้ข้าพเจ้าพอใจแล้วที่เป็นแบบนี้ ภาพลักษณ์โดยรวมที่คนอื่นมองเห็น ข้าพเจ้ามักถูกจัดนประเภท “หญิงกล้าล้ำสมัย” แต่น้อยคนนักที่จะรู้จักและเข้าไปถึงหัวใจจริงๆ หลายเรื่องข้าพเจ้ายังมีความคิดคร่ำครึ หลายอย่างไม่ได้กล้าหาญที่จะทำไปซะหมด ไม่ใช่หน้าที่ของใครเป็นพิเศษ ที่จะต้องเดินทางเข้ามาถึงหัวใจของข้าพเจ้า

             แต่สิ่งหนึ่งที่ข้าพเจ้ามักจะเป็น คือมักจะมีความรู้สึก อย่างซื่อสัตย์ในยามรัก ว่า “ รักเธอเท่าฟ้า” จากหัวใจ จริงๆ

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s