……. เมื่อยกฝ่ามือของตัวเองขึ้นดู ผมรู้สึกว่ามันช่างเหี่ยวไปมากแล้วเหมือนกัน รอยลายมือนั้นลึก ทำให้ดูย่นเข้าไปมาก ปีนี้ผมเหนื่อยง่ายกว่าทุกปี ผมอยากให้หัวใจเต้นแรงขึ้นกว่านี้ บางคนเคยบอกเอาไว้ว่า ” ความสุข และพรใดๆ ต้องหาด้วยตัวเอง ” ผมยังจำประโยคเด็ดนั้นได้แม่น แต่ใครคนนนั้นจะรู้หรือไม่ว่า การพยายามวิ่งรนหาสิ่งดังกล่าว มันก็ไม่ใช่ง่ายเลย อาจเป็นเพราะเรามัวแต่ ” วิ่งรน ” จึงทำให้รู้สึกว่ามันยากเหลือเกิน อย่างไรก็ตาม ผมก็คาดหวังว่ามันคงจะไม่ยากเกินไปนัก อีกหกวันเท่านั้นที่ผมจะมาทำงานที่นี่ หลังจากนั้นก็จะเป็นอีกเส้นทางใหม่ ที่ผมเลือกให้กับชีวิตตัวเอง อายุมาจนปูนนี้แล้ว ผมยังคงรู้สึกประหม่า ที่จะเริ่มต้น เหมือนมันยาก ยากพอๆกับที่เคยเริ่มเมื่อสิบปีก่อน ไม่มีผิด ในทุกเช้า ผมจะสูดลมหายใจเฮือกใหญ่ แล้วบอกตัวเองว่า ” แล้วมันจะผ่านไป ” หัวใจของผมหดหู่ถึงปานนั้น มันกลับมาสู่จุดๆนั้นได้อย่างไรหนอ หัวใจเอย กำลังใจอันน้อยนิดให้ตัวเอง ที่พอจะหาได้ คือการแหงนหน้ามองท้องฟ้า แล้วฝันว่าตัวเอง จะบินได้สูงเทียมเท่า นกน้อย อีกหกวันที่ผมรู้สึกเหมือนกำลังจะเฉา ผมรู้สึกว่ามันอาจจำเป็นที่ต้องหาแรงให้หัวใจ ด้วยวิธีลัด “ ผมต้องออกเดินทาง “ ผมคิดอย่างนั้น การพักและพาตัวเองเข้าใกล้ [...]
-
Blog Stats
- 3,258 hits
-
พฤษภาคม 2012 จ อ พ พฤ ศ ส อา « ก.พ. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 -
Letter_TO
-
คลังเก็บ
- กุมภาพันธ์ 2012
- มกราคม 2012
- ธันวาคม 2011
- พฤศจิกายน 2011
- ตุลาคม 2011
- กันยายน 2011
- สิงหาคม 2011
- กรกฎาคม 2011
- มิถุนายน 2011
- พฤษภาคม 2011
- เมษายน 2011
- มีนาคม 2011
- กุมภาพันธ์ 2011
- มกราคม 2011
- ธันวาคม 2010
- พฤศจิกายน 2010
- ตุลาคม 2010
- กันยายน 2010
- สิงหาคม 2010
- กรกฎาคม 2010
- มิถุนายน 2010
- พฤษภาคม 2010
- เมษายน 2010
- มีนาคม 2010
- มกราคม 2010
- ธันวาคม 2009
- พฤศจิกายน 2009
- ตุลาคม 2009
- ธันวาคม 2008
- พฤศจิกายน 2008
- มกราคม 2007
-
เรื่องล่าสุด
-
ความเห็นล่าสุด