หรือว่าทุกเรื่องบนโลกนี้ ต้องมีเหตุผล มันลำบากใจ ไม่อยากพูด เหมือนอาย ถ้าไม่ที่สุด คิดหรือว่าจะเอ่ยกับคุณ คุณจะเป็นคนสุดท้ายบนโลกนี้ด้วยซ้ำที่จะขอร้อง แต่มันอาจไม่มีทางให้เลือกมากนัก อยากได้เหตุผล ยินดีมอบให้ ยังอยากได้มากกว่านี้มั้ย อยากสบาย อยากกินอะไรที่ดีๆ อยากไปในที่ๆดีๆ อยากเหนื่อยน้อยลง เหตุผลร้อยแปดพันประการ คนที่ไม่เคยได้รับ ก็จะไม่เคยได้รับ เหมือนอย่างที่ผ่านๆมา ไม่ให้ ไม่เอา ไม่เคือง ไม่สงสัย ไม่อยากได้ ไม่อยาก
22 กันยายน ข้าพเจ้าเฝ้ามองดูเธอ คนที่คุณเพิ่งถามถึงเมื่อคราวก่อน ข้าพเจ้าเองก็เฝ้ารอคอยการปรากฏตัวของเธอเสมอ นานมากแล้วที่เราทั้งคู่ไม่ได้พบเธอมาแสนนาน จนบางทีเราอาจจะลืมชื่อของเธอไปแล้วก็ได้ ถ้าจำไม่ผิดเราเรียกเธอว่า สายน้ำ ใช่มั้ย . . .คราวก่อนข้าพเจ้าได้เล่าความเป็นอยู่ของเธอให้คุณได้รู้คร่าวๆไปแล้ว เธอแค่ไม่ค่อยสบาย เพราะความไม่สบายตรงนี้เองที่ทำให้เธอเสียเลือดเนื้อของเธอไป และวันนี้เป็นวันทำบุญ ข้าพเจ้าแน่ใจว่าเธอไม่เคยเกลียดคุณ เพียงแต่เธอาจจะไม่รู้ว่าจะปฏิบัติตัวเช่นไรหากได้พบกับคุณ เพราะเธอได้ตายไปจากชีวิตของคุณแล้ว เพราะฉะนั้นข้าพเจ้าจึงมองไม่เห็นว่า เรื่องของเธอ ทุกเรื่อง เรื่องป่วย เรื่องลูก เรื่องความปรารถนาของเธอจะสำคัญกับคุณไปทำไม ตัวข้าพเจ้าเองก็ไม่ได้พบเธอมานานแล้วเช่นกัน รู้เพียงแต่ว่าวันนี้เธอมาทำบุญ คุณไม่ต้องกังวลไปหรอกว่า ”แม่สายน้ำ”จะรู้สึกไม่ดี เพราะแม้แต่สิ่งที่ยากที่สุด เธอยังไม่ต้องการให้คุณรู้ และโปรดเชื่อเถอะว่าเธอดีใจ กับคำขอโทษของคุณ ที่กล่าวฝากข้าพเจ้าไปถึงเธอ ที่เคยโกหกคุณด้วยคำที่มากมาย คนที่ปกปิดเรื่องลูกกับคุณ เธอพยามจะเอ่ยกับคุณแล้ว แค่เริ่มต้นเล่าเรื่องที่ไม่เคยเล่ามาก่อนคุณก็โกรธเธอเป็นฟืนเป็นไฟ แล้วจะมีแก่ใจเล่าอะไรต่อได้อีก การเป็นคนที่ได้ตายไปจากชีวิตคุณ มันยิ่งทำให้เธอรู้สึกว่า การโกหกที่ผิดบาป เป็นสิ่งที่ดีที่สุดแล้วที่พอจะทำได้ ร้ายแรงยังงัยทุกอย่างมันก็ผ่านมาจนถึงวันนี้ คุณอาจจะทำถูกต้องแล้วที่ปฏิเสธการรับรู้เรื่องราวของเธอทุกทางในวันนั้น คุณไม่ต้องถามเรื่องเธอกับข้าพเจ้าอีกแล้วนะ เพราะข้าพเจ้าไม่รู้ว่าจะเล่าเรื่องอะไรอีก แค่รอคอยให้เธอกลับมาเพื่อมองโลกที่สวยงามอย่างในจดหมายที่เธอเคยส่งถึงคุณ กลับมาเป็นคนๆนั้นอีกครั้ง แต่มันจะเป็นไปได้อย่างไร ในเมื่อคุณบอกข้าพเจ้าเองว่าเธอได้ตายไปจากชีวิตของคุณแล้ว และเธอได้หมดลมหายใจอย่างที่คุณบอกแล้วจริงๆ ไม่มีแม้แต่โอกาสจะได้บอกเรื่องลูกกับคุณด้วยซ้ำ เพราะเธอเป็นคนที่โกหกเท่านั้นเอง . [...]
** เริ่มเขียน เวลา สิบแปด นาฬิกา ยี่สิบเอ็ดนาที ของวันเสาร์ที่ สิบสอง มิถุนายน สองพันห้าร้อยห้าสิบสาม ** ทุกๆตัวอักษรที่ข้าพเจ้ากำลังจะเขียนต่อไปนี้ โปรดจงใคร่ครวญให้ดีเสียหน่อย ก่อนจะอ่านมันจนจบบทความ เพราะมันคือ คำโกหกของข้าพเจ้าทั้งสิ้น เปรียบได้เช่น ศิลปะของการปั้นเรื่อง จนทำให้ใครต่อใครหลงเชื่อในคำเล่า ที่ข้าพเจ้าแอบอ้าง ข้าพเจ้าเขียนมันขึ้นมาจากความรู้สึก อยากจะขอโทษ ” คุณ ” คนน่าชัง ของข้าพเจ้า ขอโทษอย่างล้นหัวใจที่ได้โกหกคุณมาตลอด ขอโทษทั้งหัวใจ ถึงคุณ คนน่าชัง…คุณจะรู้บ้างหรือไม่ว่าที่แท้คุณไม่ใช่ คนน่าชัง สำหรับข้าพเจ้าแต่อย่างใด ในทางตรงกันข้าม คุณนั้นคือ คนที่แสนดี แสนน่ารักของข้าพเจ้าต่างหากเล่า ยังจดจำ คำถามที่คุณเคยถามข้าพเจ้าได้หรือไม่ ” เลิกคิดที่จะรักคุณแล้วหรือยัง ” คุณนั้นยังย้อนตอบกลับมาว่า ข้าพเจ้าตอบคำถามได้ดี รู้อยู่บ้างหรือไม่ ว่าคำตอบที่ข้าพเจ้าตอบไปนั้น มันไม่เป็นความจริง มันคือคำตอบที่หลบเลี่ยง คำตอบที่ขยายความได้กว้าง เกินกว่าที่คุณจะคาดเดาได้ ว่าคำตอบที่ได้รับนั้น ข้าพเจ้าหมายถึงใครกันแน่ หากคุณได้ถามคำถามเดิมนี้อีกครั้ง คำตอบนั้นจะเปลี่ยนไป [...]
