ถึงแม้เส้นทางระหว่าง…(ปาย)ไป

ถึงแม้เส้นทางระหว่าง…(ปาย)ไป อุปสรรคมากเพียงใดไม่หวั่นแน่ ทั้งสองเท้าจะก้าวย่ำ…ไม่ปรวนแปร ด้วยหัวใจจริงแท้…รู้แก่ใจ ใครจะหมิ่นศรัทธา ก็แล้วแต่ จะไม่หยุดแยแสต่อสิ่งไหน จะเดินหน้า คว้าฝัน มาข้างใจ จะบินสูง  บินไกล กว่าเคยเป็น ……………………………….                                                                                   [...]

อะไรแลก ก็ไม่ยอม

..ครึ้มใจอย่างนี้ ต้องฮัมเพลงนี้ครับ..   ใครจะมีสตางค์ก็มีไป ใครจะไปเหยียบดาวก็ตามใจ ใครจะคอยแข่งกันไปไหน ปล่อยตามใจเขา ขอแต่มี แต่เธอ แต่เธอ ก็พอใจ เงินและทองอะไร ก็ไม่เอา มีแต่เธอก็ลืมความเหงา นั่นก็พอแล้ว *สิ่งใดดูเหมือนมีค่า ค้นไขว่และคว้ากันไป ไม่ขอยืดยื้อให้เหนื่อยใจ ฉันขอเธอคนเดียว โลกกลมกลมจะเป็นของใคร ไม่เคยจะข้องเกี่ยว มีแต่เธอผู้เดียวก็สุขใจ เธอให้ใจจริงแท้และมีความหมาย เอาอะไรมาแลกก็ไม่ยอม เธอให้ใจจริงแท้ และมีความรักให้ เอาอะไรมาแลกก็ไม่ยอม ,,,,,,,,,,,,,,,,,,……………,,,,,,,,,,,,,,,                                                       [...]

ระหว่างประหม่า

……. เมื่อยกฝ่ามือของตัวเองขึ้นดู  ผมรู้สึกว่ามันช่างเหี่ยวไปมากแล้วเหมือนกัน  รอยลายมือนั้นลึก ทำให้ดูย่นเข้าไปมาก ปีนี้ผมเหนื่อยง่ายกว่าทุกปี  ผมอยากให้หัวใจเต้นแรงขึ้นกว่านี้  บางคนเคยบอกเอาไว้ว่า  ” ความสุข และพรใดๆ ต้องหาด้วยตัวเอง ” ผมยังจำประโยคเด็ดนั้นได้แม่น  แต่ใครคนนนั้นจะรู้หรือไม่ว่า  การพยายามวิ่งรนหาสิ่งดังกล่าว  มันก็ไม่ใช่ง่ายเลย อาจเป็นเพราะเรามัวแต่ ” วิ่งรน ” จึงทำให้รู้สึกว่ามันยากเหลือเกิน อย่างไรก็ตาม  ผมก็คาดหวังว่ามันคงจะไม่ยากเกินไปนัก  อีกหกวันเท่านั้นที่ผมจะมาทำงานที่นี่  หลังจากนั้นก็จะเป็นอีกเส้นทางใหม่  ที่ผมเลือกให้กับชีวิตตัวเอง  อายุมาจนปูนนี้แล้ว  ผมยังคงรู้สึกประหม่า ที่จะเริ่มต้น  เหมือนมันยาก ยากพอๆกับที่เคยเริ่มเมื่อสิบปีก่อน  ไม่มีผิด ในทุกเช้า  ผมจะสูดลมหายใจเฮือกใหญ่ แล้วบอกตัวเองว่า ” แล้วมันจะผ่านไป ” หัวใจของผมหดหู่ถึงปานนั้น  มันกลับมาสู่จุดๆนั้นได้อย่างไรหนอ  หัวใจเอย กำลังใจอันน้อยนิดให้ตัวเอง  ที่พอจะหาได้  คือการแหงนหน้ามองท้องฟ้า  แล้วฝันว่าตัวเอง จะบินได้สูงเทียมเท่า นกน้อย   อีกหกวันที่ผมรู้สึกเหมือนกำลังจะเฉา  ผมรู้สึกว่ามันอาจจำเป็นที่ต้องหาแรงให้หัวใจ  ด้วยวิธีลัด  “  ผมต้องออกเดินทาง “  ผมคิดอย่างนั้น  การพักและพาตัวเองเข้าใกล้ [...]