เอาล่ะ….จะอดทน

เวลา 12.55 นาที อากาศที่แสนร้อน  แต่ภายใต้อาคารมีแอร์คอนดิชั่น  ทำความเย็นอยู่  ผมจึงรู้สึกเย็นสบายดี หัวใจเริ่มสบาย ไม่ขุ่น ไม่วุ่น อย่างหลายวันก่อนที่ผ่านมา  มันก็ดีซะอย่างนี้  หากเราทำหัวใจให้เย็นได้….. ได้โปรดจงเย็นลง  เย็นลงกว่านี้ หากสิ่งใดมันจะเกิดมันก็คงต้องเกิดกระมัง  หากชะตาลิขิตให้เป็นอย่างไหน  ก็ยิ่งทำใจให้ยอมรับเสียเถิด  แค่ยอมรับมันได้  เพียงเท่านั้น  คงมิได้ยากเย็น  ก็ลองมองเถิดในแง่ดี ว่าก็ยังดีอยู่มิใช่หรือ  ก็ยังดีกว่าใครๆที่ไหนๆ  แค่เหนื่อยหัวใจไปบ้าง  ก็แค่พัก  ก็แค่เอนกายนอน  จะยากที่ตรงไหน  บอกตัวเองพร้อมเอามือกุมที่หัวใจ  แล้วสูดลมเข้าปอดอย่างลึก  เอาล่ะ…..จะอดทน …………………

กู้ดมอนิ่ง….สวัสดีตอนเช้าครับ

                                                                                               

ใจขุ่น

ยอดชีวิตของผม…. ค่ำคืนที่ผ่านมา  ผมนอนแนบแก้มกับหมอนใบนุ่ม และระลึกไปว่า ” ทำไมหนอ  ผมจึงรู้สึกเหนื่อยนัก ? “  ผมนอนพลิกไปมาตลอดทั้งคืน แล้วก็พบคำตอบว่า  ระยะนี้ ผมอารมณ์ร้ายเหลือเกิน  โกรธขึงง่ายดาย  อย่างไม่เคยเป็นมาก่อน  ผมยิ้มน้อยลง  หัวเราะไร้สุ่มเสียง อย่างหาเหตุผลไม่ได้  ผมเป็นอะไรไปหนอ นี่…..  ชีวิตของผมมันช่างขมขื่น อะไรจะปานนั้น  ใยเล่าเหตุอะไรที่ทำให้ใจนั้นขุ่นง่ายดาย  เช้านี้….ผมสูดลมหายใจเข้าปอดช้าๆ และพยายามบังคับหัวใจว่า  …. จะไม่ปล่อยให้ อารมณ์นั้นร้าย และขุ่นมัวง่ายดายอีกต่อไป  ผมจะปฏิบัติกับทุกคนอย่างจริงใจ  และด้วยหัวใจที่สดใส  มากที่สุดเท่าที่ คนแสนแย่  อย่างผม จะทำมันได้ ผมบอกตัวเองอย่างนั้น  …. ผมบอกตัวเองอย่างนั้น …. ผมบอกตัวเองอย่างนั้น …. แต่ตัวผมนั้น….จะฟังหรือเปล่าหนอ ********************