คิดถึงไม่เว้นวัน

ใกล้เที่ยงคืน สุดที่รักของผม นานเท่าไหร่แล้วหนอที่ผมว่างเว้นจากการเขียนจดหมายถึงคุณ ณ ที่แห่งนี้ ที่ๆผมสมมติให้เป็นหน้ากระดาษเขียนจดหมาย ในยามที่คิดถึงผมก็จะมาพร่ำบ่นอยู่ที่นี่ และสมมติว่าคุณได้อ่านมัน ผมรักคุณ รักคุณเสียจริง ยามนี้คุณเป็นอย่างไรบ้างหนอ คนรัก ครอบครัว ร่วมถึงลูกสาวของคุณเป็นอย่างไรบ้าง ไม่นานมานี้ผมบังเอิญเห็นรูปแม่หนูน้อย แกใกล้จะขวบปีแล้วหรือยัง คุณแปลกใจไหมครับ ที่ผมเอ่ยถึงแม่หนูในจดหมายฉบับนี้ อย่าได้แปลกใจเลยครับ ผมไม่ได้รู้สึกหม่นใจใดๆในยามที่ต้องเอ่ยถึงคนที่คุณรัก แต่ผมก็ไม่ได้คิดที่จะคุ้นเคยสนิทเท่าไหร่นัก จมูกเล็กๆของแม่หนู ทำให้ผมยิ้มกับตัวเองเสมอ จมูกโด่งน้อยๆนั้นช่างเหมือนคุณเสียจริง ในครั้งแรกที่ผมเห็นหน้าคุณ คุณเป็นแบบนั้น ครั้งแรกจริงๆที่ผมพบคุณ คุณคงไม่รู้ว่าเมื่อไหร่ ไม่ใช่ตอนเรียนชั้นมัธยมปลายหรอกครับคนดี ผมเห็นคุณครั้งแรกตอนเรียนมัธยมสาม ผมเรียนอยู่ชั้นล่าง คุณเรียนอยู่ชั้นบน เพื่อนของผมคนหนึ่งมักจะเล่าเรื่องของคุณให้ฟัง ในชั้นเรียนห้อง 3/5 ของผม เค้าเล่ากันว่าเป็นห้องเด็กเรียนดี แต่เพื่อนเล่าว่ามีคุณอีกคนที่เรียนเก่งไม่แพ้ใครที่เรียนอยู่ห้องสิบ ถ้าความจำของผมยังดี คุณเรียนอยู่ห้องทับสิบกว่าๆ ประมาณนี้กระมัง ตอนนั้นคุณยังเด็ก จมูกของแม่หนูถอดแบบมาจากคุณไม่มีผิด แกช่างน่ารักน่าชัง คุณคงเหนื่อยไม่น้อยสำหรับการดูแลสิ่งมีชีวิตเล็กๆ แต่ผมเชื่ออย่างเหลือเกินว่าคุณเป็นคนหนึ่งที่มีความสุขที่สุดในโลก ความเหนื่อยหน่ายจะหายเป็นปลิดทิ้งเมื่อเห็นรอยยิ้มและเสียงหัวเราะของแม่หนูน้อยนั้น แม้นจดหมายของผมจะไม่มีคุณค่าใดๆสำหรับคุณ แต่ในทุกครั้งที่ผมเขียน ในทุกถ้อยคำที่ผมเรียงร้อย ผมเชื่อว่าไม่มีสิ่งใดในหัวใจที่จะไม่ปรารถนาให้คุณมีความสุข ผมอยากมองเห็นคุณมีความสุขเสมอ ถึงแม้การกระทำของผมมันจะขัดแย้งกัน จนทำให้คุณไม่เคยเชื่อในตัวผมเลยก็ตาม ผมไม่ปรารถนาความเชื่อใจใดๆอีกแล้ว [...]

กลับบ้าน

คนสวยครับ ตอนนี้ผมเดินทางกลับมาถึงบ้าน โดยสวัสดิภาพ อยากบอกคุณเป็นคนแรกเสมอ ในยามที่ผมได้อยู่ในที่ๆแสนอบอุ่นเช่นนี้ เพราะนั่นหมายถึง ผมได้อยู่ใกล้ๆคุณเข้ามาอีกนิด บ้านไม้กึ่งปูนดูโทรมเหลือเกิน ละแวกบ้านก็ยังคงเงียบสงบ และออกจะเปลี่ยวๆเช่นเดิม จำได้ว่าแต่ก่อนนี้ เพื่อนๆมักจะเกี่ยงกัน มารับส่งผมเสมอ เพราะทางที่เปลี่ยวและมืด เคยเป็นอย่างไรก็เป็นอย่างนั้น แต่ผมกลับรู้สึกปลอดภัย ถึงแม้ว่าจะอยู่บ้านเพียงคนเดียวก็ตาม เอาล่ะครับคนดี นอนเสียเถิด ผมอยู่ใกล้ๆคุณแล้วครับ ¦)